Grijs gebied

Ada is onderdeel van de vriendengroep. Ze wordt verliefd op Anton. Anton wordt lid van de SS en radicaliseert steeds verder. Ada blijft naast hem staan, totdat het te laat is om zonder gevolgen andere keuzes te kunnen maken. Een van de laatste hartverscheurende scènes van dit personage is dat ze kaalgeschoren wordt wanneer Nederland is bevrijd.
Was dit personage volkomen ‘fout’? Vanuit de huidige tijdsgeest wel, maar hoe heeft Ada gaandeweg in zo’n situatie kunnen komen? Wat wisten zij niet, wat wij nu wel weten? En hoe zet je zo’n karakter geloofwaardig en interessant neer?

Om dat te kunnen doen, moet ik het voor mezelf logisch maken waarom dit personage zo heeft gehandeld binnen haar verlangens en de tijdgeest waarin ze leeft. Wat wij nu weten, wisten zij op dat moment nog niet. Veel informatie was propaganda of speelde zich af achter gesloten deuren.
De ervaring van het doorgronden van complexe rollen neem ik mee wanneer ik explainer formats presenteer. Waarom is dit relevant? Wanneer we naar taaie informatieve formats kijken, zeggen we al snel: saai. Maar is dat zo? Of vinden we iets pas saai wanneer we het niet begrijpen, het niet in een context kunnen plaatsen of niet weten waarom het relevant is?

Dat heb ik geleerd van het spelen van ‘moeilijke’ rollen. Zodra ik begrijp waarom iemand handelt zoals die handelt, gaat het personage leven. Wordt het dynamisch. Iedereen wil Erik Hazelhoff zijn. Hij is de held van het verhaal, maar heeft als valkuil dat de artistieke keuzes soms ook het meest voor de hand liggen. Geef mij maar een karakter waarvan de meeste mensen denken: “Ik weet nog niet of ik haar wel leuk vind.” Dan denk ik: “Ik ga haar interessant maken.”
Misschien stel ik mezelf als presentatrice daarom ook steeds dezelfde vraag: kun je je zo verplaatsen in verschillende groepen, dat zelfs taaie informatie ineens menselijk, grappig en/of interessant wordt? Het is een uitdaging, maar die ga ik met liefde aan.

Dagmar Rijff
Presentatrice, host & dagvoorzitter