Hoe AI mij steeds verder offline drijft

En zo, lieve vrienden en vriendinnen, zijn we ineens in het nieuwe makerstijdperk aanbeland. Een tijd waarin je als ‘mens met een talent’ blijkbaar hooguit nog een startschot bent voor een productie, in plaats van een integraal onderdeel van het eindresultaat. Mijn ingesproken teksten zijn door de opdrachtgever opgepakt en door middel van AI gebruikt (‘verbeterd?’) voor alle versies van de genoemde video, die in verschillende talen voor de diverse markten wordt uitgebracht.

Natuurlijk is het slim. Zet één keer die lange van Tameling in zijn thuisstudio aan het werk, en de technologie doet de rest. Beetje tweaken en ‘itereren’, opvallend trouwens hoe vaak dat woord dat je nooit hoorde ineens in menig vocabulaire opduikt, en klaar is Chat… In Aarhus, Antwerpen noch Andalusië hoeft iemand er nog naar om te kijken.

Zoals Bob Dylan al in 1964 boven zijn mondharmonica kweelde: ‘The Times, They Are A-Changing’. En laat ik vooropstellen: ik ben een groot voorstander van slim gebruiken van technologie. Procesversnellers, het uit handen nemen van repeterende taken, het versterken van ideeën en originaliteit: kunstmatige intelligentie helpt ook mij er dagelijks mee. En het irritante is: alle versies zijn verschrikkelijk goed. Een tikkeltje zakelijk en onpersoonlijk qua toon wellicht, maar dat komt waarschijnlijk ook omdat ik weet hoe het gemaakt is. Aan de techniek ligt het inmiddels niet meer; een doorsnee kijker merkt er weinig meer van.

Wat me nog het meest tegenstaat bij deze ontwikkeling, is de liefdeloosheid die erbij komt kijken. Online lijkt output steeds meer het enige doel: als het maar af is… En door naar de volgende ‘lekker efficiënte productie’. De inkomstenderving die het voor ‘mensen met een talent’ in tien landen met zich meebrengt, is tot daar aan toe, maar het hele proces van sámen iets moois maken staat onder druk.

Nog even en ze maken de volgende teksten op basis van ‘mijn’ audiotracks die ze al hebben liggen. Als dat daadwerkelijk de toekomst is van online makers, dan ben ik héél blij dat ik bij steeds meer offline bijeenkomsten betrokken ben. Vol energie op het podium, of met warme nieuwsgierigheid in het publiek. Zolang er maar mensen zijn, en geen itererende algoritmes.

Roland Tameling
Mobiliteitsjournalist, allround presentator en dagvoorzitter