Article header image

BVN Award voor Floortje Dessing

Na de nominatie voor de Televizier-Ster en de prijs voor Beste Reispresentator van Televizier valt Floortje Dessing in de prijzen. Gisteren kreeg ze van Matthijs van Nieuwkerk de BVN Award uitgereikt in DWDD. Floortje naar het einde van de wereld is daarmee het hoogst gewaardeerde programma van Nederlanders in het buitenland.

Floortje: “Ik ben trots op de prachtige, inspirerende verhalen die we hebben kunnen vinden voor deze nieuwe reeks. Het is veruit het zwaarste seizoen dat ik ooit heb gemaakt. Niet alleen omdat we twaalf afleveringen achter elkaar opnemen, maar vooral omdat we vaak zó lang onderweg zijn om de plekken te bereiken. Om bijvoorbeeld bij een gezin in de Amazone te komen, waren we dagen onderweg. Per vliegtuig, boot, minibus en een pick-up, waarmee we twee rivieren zijn overgestoken en uren over modderige paden hebben gereden. Voordat we het verhaal kunnen vertellen hebben we er altijd al een enorme reis op zitten. Zo’n award is een fantastische waardering. Ik vind het echt bijzonder dat de Nederlandse kijkers in het buitenland ons deze prijs gunnen.”

Dessing ontvangt de prijs aan de vooravond van het derde seizoen, waarin ze opnieuw mensen bezoekt die een bijzonder bestaan leiden in de meest afgelegen gebieden ter wereld. Zo bezoekt ze een Nederlands gezin met twee jonge kinderen dat in de Peruaanse Amazone een dierenopvangcentrum is begonnen, een Rus die op het ijskoude Spitsbergen met een handjevol mensen in een spookstad woont en een Amerikaan die zijn goedbetaalde baan als arts opgaf om mensen in de afgelegen gebieden van Panama gratis medische hulp te geven. Floortje ervaart hoe het is om op zo’n ongewone plek te wonen door mee te draaien in hun dagelijkse leven.

In de eerste aflevering reist Floortje naar het eilandje Palmerston, midden in de Stille Oceaan. De enige manier om er te komen is per boot. Deze vaart slechts een paar keer per jaar naar dit extreem afgelegen atol. De Engelse Rose Clark keerde terug naar het eiland waar haar vader ooit schipbreuk leed en geeft er nu les. Ze woont er met zestig andere bewoners en krijgt slechts een paar keer per jaar bezoek van een vrachtschip dat proviand komt brengen voor iedereen op het eiland.

Bron: VARA/Broadcast Magazine

Bericht delen