Juist met Jens – Stop met verstoppertje
Herken je dit? Je productie loopt stroef, de sfeer op de redactie is om te snijden en de deadlines hijgen in je nek. Je eerste reflex? “We hebben meer mensen nodig.” Je trekt je portemonnee, zet een vacature uit of belt een extra freelancer. In de hoop dat ‘extra handjes’ de gaten dichtlopen en de chaos oplossen.
Maar laten we eerlijk zijn: je bent gewoon brandjes aan het blussen met benzine. Meer mensen op een rammelend proces maakt het alleen maar drukker, nooit duidelijker.
Ik had ooit een mentor, een voormalig topsportster die niet alleen nuchter was maar ook heel erg gericht op individuele prestaties. Ze gaf mij een advies waar ik destijds razend om werd: “Je kunt beter in je eentje werken.” Ik voelde de weerstand meteen. Ik ben een verbinder, ik wil kunnen sparren. Maar zij glimlachte en zei: “Als je in je eentje werkt, kun je nergens schuilen. Je komt je eigen tekortkomingen eindelijk eens tegen.”
Het duurde een aantal jaren voordat ik begreep hoe hard ik dat advies nodig had. En jij waarschijnlijk ook.
Je gebruikt de ander
als menselijk schild
om je eigen zwaktes
niet te hoeven fiksen
Samenwerken in ons vak is namelijk vaak een geraffineerde vorm van verstoppertje spelen. Je zoekt onbewust collega’s op die jouw blinde vlekken maskeren, zodat je ze zelf nooit hoeft aan te kijken. Heb jij in je team een editor die je gebrek aan structuur oplost? Of die producer die de details regelt die jij systematisch laat versloffen? Dat voelt als een topteam, maar het is eigenlijk een collectieve vluchtroute. Je gebruikt de ander als menselijk schild om je eigen zwaktes niet te hoeven fiksen.
Dat gaat goed zolang het budget vloeit en de zon schijnt. Maar zodra de druk toeneemt, dondert je kaartenhuis in elkaar. Waarom? Omdat je nooit hardop hebt durven zeggen: “Dit is waar ik de mist in ga, en daar heb ik jou voor nodig.” Je samenwerking is gebouwd op gemak, niet op de waarheid.
Kijk eens naar Jerry Seinfeld en Larry David. Dat werkte niet omdat ze zo lekker op elkaar leken. Het werkte omdat ze elkaars tekortkomingen als munitie gebruikten. Seinfeld wist dat hij zonder Larry te braaf en te ‘clean’ zou blijven; Larry wist dat hij zonder de structuur van Jerry simpelweg niet te hachelen was. Ze poetsten elkaars zwaktes niet weg, ze zetten ze in de spotlight.
Dat is waar 1 + 1 opeens 3 wordt. Maar dat begint bij jou. Durf jij vandaag in je eentje voor de spiegel te staan en je eigen tekortkomingen onder ogen te zien? Pas als je die zwaktes durft te benoemen bij je team, geef je de ander de ruimte om echt te schitteren.
Dus voordat je die volgende vacature online slingert onder het mom van ‘werkdruk’: kijk eens kritisch naar de mensen die er al zitten. Durven jullie de waarheid te zeggen, of zijn jullie elkaars onvermogen aan het managen? Echt samenwerken is geen vluchtroute. Het is de confrontatie aangaan met jezelf, om daarna samen iets neer te zetten waar je in je eentje niet eens van durfde te dromen. En geloof me, dat scheelt je een hoop dure vacatures.
Jens Timmermans
Jens Timmermans werkte aan de creatieve, technische en zakelijke kant van de radio. Nu helpt hij als oprichter van Met Jens bedrijven met leiderschap en teamontwikkeling.
