Juist met Jens – Dat gras van de buren
Een miljoen mensen konden voor de zomer kijken naar de openlijke sollicitatie van de meest besproken talkshow van het land. Er werd hardop gesproken over een overstap naar de concurrent, waar een nieuwe directeur de deur open lijkt te zetten. Podcasts werden ermee gevuld, de entertainmentprogramma’s werden gek van plezier. En Nederland praatte erover: Gaan ze weg of blijven ze?
En dat doet me, na deze hete zomer zonder regen, denken aan het idee dat het gras bij de buren altijd groener lijkt dan bij jezelf. Daar had ik het ook afgelopen week met een manager over. Bij hem vertrekt er iemand uit zijn team. Die gaat naar de concurrent. Zelfde taken, zelfde bureau, alleen een ander logo op de gevel.
Hij baalde enorm, een soort van lichte paniek. “Wat heb ik verkeerd gedaan?” vroeg hij. En terecht. Mensen vertrekken niet bij je bedrijf, ze vertrekken bij jou. En als iemand dus hetzelfde werk ergens anders gaat doen, zonder dat er verder iets verandert, dan is er een reden dat dit gebeurt. En die reden ligt vaker bij jou dan je zou willen toegeven.
Toch kan ook het gras bij de buren groener lijken. Kijk eens naar buiten. Met alle droogte vraag ik me ook soms weleens af hoe de buurman die tuin zo mooi in leven houdt. Maar het is meestal een illusie. Gedragswetenschappers noemen dit het-gras-is-groener-syndroom. Hier overschatten we wat we niet hebben en onderschatten wat we wel hebben.
De meesten zijn binnen
een jaar weer op hetzelfde
niveau van tevredenheid
Als je dan ook kijkt naar mensen die puur voor het geld de overstap maken naar een andere werkgever, dan zie je ook iets bijzonders. De meesten van hen zijn binnen een jaar weer op hetzelfde niveau van tevredenheid. Simpel gezegd: het nieuwe groen went, het wordt gewoon. Zo staan ze weer over de schutting te loeren of het bij de buren niet net wat beter is.
Kunnen we hier iets aan doen? Natuurlijk. Om te beginnen kun je goed kijken naar je eigen grasveld. Ligt dat er nog mooi bij, zijn de paardenbloemen eruit, kanten mooi gestoken en geen dorre plekken? Oftewel: kijk eens goed naar de mensen in je team. Niet als functie maar echt als mens. En vraag jezelf af of je deze personen de afgelopen maanden hebt laten groeien. Of alleen maar productie hebt laten draaien.
En vertrekt iemand omdat zich een kans voordoet die jij niet kunt bieden, wees dan trots op jezelf en op die medewerker die vertrekt. Want dan faal je niet, dan gun je iemand iets. Loopt iemand de deur uit voor hetzelfde werk met misschien een tikkie meer salaris, dan is het wel een spiegel.
Je hoeft trouwens niet in paniek te raken als iemand vertrekt. Bedenk dat elke verandering een kans is. Is je tuin afgelopen zomer veranderd in een dorre bende, dan biedt dat ook mogelijkheden om volgend voorjaar iets nieuws te laten groeien. En op het werk zorgt het vertrek ervoor dat er ook weer ruimte is voor een nieuw teamlid met nieuwe ideeën, een frisse kijk.
Laat het transferseizoen maar losbarsten.
Jens Timmermans
Jens Timmermans werkte aan de creatieve, technische en zakelijke kant van de radio. Nu helpt hij als oprichter van Met Jens bedrijven met leiderschap en teamontwikkeling.
