Article header image

HARM.TV: Impact

Een nieuw decennium is aangebroken. De jaren twintig. Honderd jaar geleden waren ze roaring, nu zijn ze decisive. Frans Timmermans, vicevoorzitter van de Europese Commissie belast met klimaatactie, zei vlak voor de jaarwisseling: “Je hebt één generatie de tijd om het goed te doen.” Bij veel multinationals zie ik de laatste jaren dat de boodschap aan het landen is. Het gaat al lang niet meer om alleen maar winst maken, het gaat ook om impact: wat draag ik bij aan een betere wereld? Hoe is m’n footprint, zorg ik voor inclusiviteit, wat is mijn effect op biodiversiteit, wanneer ben ik circulair?

Van bedrijven die op dit moment winst maken en die niet circulair zijn – en dat zijn ze zo ongeveer allemaal – kun je stellen dat ze die winst maken op kosten van de toekomst. Tot een paar jaar geleden was dat een niet al te beladen constatering. Maar nu de strijd is losgebarsten, zouden we dat moeten herformuleren in oorlogswinst. En hoe zullen we de verslaggevers eens noemen die daar braaf achteraan hobbelen? Wat zou het mooi zijn als de woorden van oom Frans eindelijk gehoord worden op het Media Park. Dat ze rondzingen in Beeld en Geluid, dat ze echoën over de Mies Bouwmanboulevard en de Jos Brinklaan en dat ze aanzwellen op de stoep van Talpa.

Want welk verschil gaan we maken in Hilversum? Hebben de John de Mollen, de Peter van der Vorsten en de Remco van Westerloos van deze omroepwereld de hele kerstvakantie hun kijkcijferbolletjes gebroken over de taak die ze moeten uitvoeren de komende tien jaar? Ze hebben nog één generatie de tijd om het goed te doen. Om lineair en online al die Nederlanders te informeren, te helpen en te verleiden om samen een toekomst vorm te geven die mensbestendig is. Als we zo doorgaan, kijken in 2050 alleen nog kakkerlakken naar The Voice. Met piepende ratten achter de microfoon afgewisseld met een Forum Voor Democratie-overlever, die ‘Sorry seems to be the hardest word’ staat te snotteren. En dan maar hopen dat één van de aasgieren en hyena’s in de draaistoelen op de knop drukt.

Ik kan niet wachten om te horen wat de plannen zijn. Krijgen Heel Holland Bakt en Masterchef een vegan seizoen op alleen elektrische energie? Wordt Hendrik Groen de oudste milieuactivist van de wereld en gaat hij met een Greta Thunbergpruikje en een slordig geschreven bord met ‘Euthanasiestaking’ erop maandenlang voor het Torentje zitten? Worden alle idioot vervuilende ouderwetse producten uit de commercialblokken geweerd? Nog veel liever natuurlijk en ik weet dat dat heel veel gevraagd is: een visie!

Niet in elk woon- en tuinprogramma alles wegflikkeren en volstouwen met nieuwe zooi, maar kijken wat kan worden hergebruikt. Laten zien wat de milieubelasting van elke keuze is. En de impact die daarbij hoort. Dingen ruilen, dingen upcyclen. Expeditie Robinson op de Markerwadden, Wie is de Mol? in Giethoorn. Misschien kunnen een paar Chinese toeristen meedoen. Die liegen als de beste. Of ze maken een eigen versie. Wie is de Oeigoer?

We hoeven Jeroen Pauw niet weg te gooien, die kan heel goed nog de waterstanden voorlezen op de radio. Want die worden de komende jaren weer heel belangrijk. En Robert ten Brink kan doorstarten met All you need is air. De mens is niet zo goed in veranderen. Daar is ie als kuddedier bang voor. Maar als we het samen doen, wordt het spannend en leuk. We moeten alleen ergens beginnen. Wat zou het fijn zijn als dat in Hilversum is.

Harm Edens

Terug naar overzicht