Lachen is écht gezond: een ode aan opa Bas
Sommige verhalen mogen niet vergeten worden. Zo ook de verhalen van mijn opa, van opa Bas. Hij overleed drie weken geleden. Naast het grote verdriet dat hij er niet meer is, voel ik me rijk door alles wat ik van hem heb geleerd; van kunstgeschiedenis, levenslessen tot aan de vele Indische woorden.
Zo schreef hij zijn memoires, speciaal voor zijn vrouw en (klein)kinderen. Hij schreef over zijn kindertijd in Nederlands-Indië, over de zware tijd tijdens de oorlog en het leven in de jappenkampen. Maar ook over hoe zijn kindertijd op een theeplantage een waanzinnige tijd was tussen de vele dieren. Hij schreef deze biografie zodat wij als familie beter konden begrijpen waarom hij was zoals hij was. Hij had zijn verhaal op A4tjes uitgeschreven en ingebonden met een eenvoudig ringbandje. Eén exemplaar, dat alleen wij mochten lezen.
Het maakte een diepe indruk en we realiseerden ons dat deze verhalen niet mogen verdwijnen. Hoe wij ervan kunnen leren, hoe we nieuwe generaties uiteindelijk ook kunnen uitleggen waar onze familie vandaan komt en hoe extreem anders die tijd was.
Eind vorig jaar vertelden we hem dat zijn verhaal een hardcover verdiende en samen maakten we er een echt boek van, een voor de familie. Gelukkig heeft hij het boek nog zelf vast kunnen houden. Toen we het boek aan hem gaven, zag ik de ontroering in zijn ogen en schoten woorden voor hem te kort.
Hij was zo ontzettend veerkrachtig en sprak altijd over hoe alles relatief is. En hoe humor en lachen je kunnen helpen in lastige tijden. Dat is ook het opvallende aan het boek: hoe zwaar de verhalen ook zijn, hij eindigt toch positief. Die zin, dat motto, is een van de vele dingen die ik van hem heb geleerd en die ik met trots zal doorgeven aan de volgende generatie: ‘Lachen is écht gezond’.
Eline van der Schaar
Dagvoorzitter en presentatrice / www.zegmaarje.com