Article header image

Lina Brouneus (Netflix): “We blijven investeren in de Nederlandse markt”

Als het om on demand-kijken gaat dan kunnen de HBO’s, Amazons en Hulu’s van deze wereld heel wat willen, maar er is maar één sheriff in town en die heet Netflix. Lina Brouneus (Director of Co-Production & Acquisition) over deals sluiten, de toenemende concurrentie en Nederlandse Originals. “We hebben veel zin om meer in de Nederlandse markt te investeren.”

Tekst: Oane Born

Pablo Escobar (Narcos) steekt een peuk op, prins Philip en koningin Elizabeth (The Crown) turen over een pepermuntwit balkon en halfheks Sabrina (Chilling Adventures of Sabrina) staat op het punt veertien vuurrode kaarsjes uit te blazen. Zie hier de ontvangsthal van Netflix Headquarters Amterdam waarin een flink gros van de Originals een prominente posterplek op de muur heeft verdiend. Naast het koffieapparaat pronkt nog een arcadekast van Stranger Things, en zo verraadt elk hoekje van het pand aan de Stadhouderskade zijn bestemming.

Dat is aan de buitenkant wel anders. Want de imposante gevel is kaal en grijs. Op de deurbel staat alleen een anonieme ‘N’. En niet in die welbekende huisstijl van de streamingsdienst, maar ‘gewoon’ zwart. Toch worden achter de voordeur de marketing, PR en financiën van Netflix voor Europa, Afrika en het Midden-Oosten geregeld.

Authentiek
Spil in dit circus is de Zweedse Lina Brouneus, Director of Co-Production & Acquisition. Vanuit vergaderruimte Divines (ze zijn allemaal vernoemd naar een Original) geeft zij aan dat alle hoofdvestigingen van Netflix wereldwijd met maar één einddoel bezig zijn: elke Netflix-abonnee per land een zo afgestemd mogelijk aanbod voorschotelen. “Daar werken we continu aan.” En over Nederland: “Sommige buitenlandse titels, neem La Casa de Papel of Stranger Things, scoren geweldig hier. Daar proberen we lokale content aan toe te voegen. Andersom werd Undercover in Latijns-Amerika heel goed ontvangen. De Narcos-factor? Het zou zomaar kunnen! Wat werkt wel, wat werkt niet? Met die vragen zijn we non-stop bezig.”

En wat werkt niet?
“Een heel goede les voor ons is geweest dat producties die proberen om verschillende Europese landen tegelijkertijd aan te spreken, niet werken. Mensen geven de voorkeur aan lokale, authentieke content. Quicksand is daar een goed voorbeeld van, gebaseerd op een Zweeds boek en met Zweedse cast en creatives gemaakt. Als een serie vervolgens tóch de grens over gaat, is dat mooi meegenomen, maar in eerste instantie richten we ons op het vertellen van een uniek en lokaal verhaal dat nagalmt in de thuismarkt.”

Vanuit Nederland wordt soms jaloers gekeken naar de succesvolle Scandinavische series. Hoe kijk jij daar als geboren Zweedse naar?
“Scandinaviërs weten heel goed waarin ze authentiek zijn en blijven dichtbij zichzelf. Noorwegen, Denemarken en Zweden zijn zo succesvol geweest, omdat ze de verhalen uit hun land vertellen. Juist dat in de spiegel kijken en pronken met je eigen identiteit is wat we in Nederland meer willen doen. Series als Borgen, The Killing en The Bridge gingen de grens over. Nu Netflix zich in de Hollandse markt roert, wordt ook gekeken naar wat voor soort projecten hier kans maken om internationaal te scoren.”

De impact van bepaalde producties, zoals Making a Murderer, 13 Reasons Why en recent When They See Us is groot. Door de ophef die bij de laatste serie vrijkwam, stapte een hoogleraar die erin aan bod kwam op. Hoe bewust is Netflix bezig met dergelijke identiteisonderwerpen?
“In het algemeen kiezen wij ervoor om te werken met makers die een verhaal willen vertellen. Netflix staat voor creatieve vrijheid en geven dit veel ruimte in de uitwerking van een productie. Dat levert sterke content op en sterke content kan nu eenmaal vragen oproepen. Ook bij Sex Education, een serie over een ondergrondse sekstherapiepraktijk, dat een maatschappelijk debat aanzwengelde over het bespreekbaar maken van seksualiteit tussen ouders en jongeren.”

Deal or no deal
Brouneus is voor Netflix verantwoordelijk voor co-producties als Undercover en The Bodyguard. Ze vervult die functie voor alle landen uit Noord-Europa. “Ik ben veelvuldig bezig met het kortsluiten van contracten en het overleggen met ons analistenteam. Maar de meeste werkuren zitten in het praten met partners, bijvoorbeeld het Vlaamse VRT of Dutch FilmWorks. In die gesprekken verkennen we onder andere de mogelijkheden om samen nieuwe projecten te starten. Wat ik alvast kan verklappen, is dat we met DFW nét een jarenlange deal hebben gesloten. Hiermee kunnen we veel van hun titels op Netflix aanbieden, ook die vers uit de bioscopen komen.”

Wanneer is een idee goed genoeg om uitgewerkt te worden en op Netflix te komen?
“Dat gebeurt op verschillende manieren, maar doorgaans baseren we onze keuze op basis van een script of een synopsis dat een producent bij ons pitcht. Wij kijken dan gelijk naar het track record qua films en series van de desbetreffende maker. Het is ook belangrijk om te zien of een dergelijk idee iets toevoegt aan ons aanbod. Valt het op? Lukt het misschien zelfs om er meer abonnees mee te krijgen? Op basis van die parameters geven we een GO of niet.”

Wat was een recente én geslaagde GO?
Undercover. Die hebben we grotendeels op basis van een script beoordeeld. Dutch FilmWorks kwam bij ons met het idee en zo raakten we bij het project betrokken. Maar ook De Fabeltjeskrant. Hierbij dachten we meteen dat het een grote impact voor Netflix in Nederland kon hebben. Seizoen één staat inmiddels online.”

Undercover

Met deze titels, en later ook nog Ares, lijkt de invloed van Netflix in Nederland steeds groter te worden. “O, zeker. Kijk, Netflix focuste zich vanaf de oprichting heel nadrukkelijk op de ‘eigen’ Amerikaanse markt. Maar uit de laatste rapporten blijkt dat het aantal abonnees van buiten de VS groter is dan er binnen. Het is belangrijk om op die trend in te spelen en ook in buitenlandse producties te investeren. In 2020 verschijnt The Letter for the King; het eerste Nederlandse boek (De Brief voor de Koning, Tonke Dragt, red.) dat wordt verfilmd als Netflix Original Serie. We hebben heel veel zin om meer in de Nederlandse, maar ook in de Belgische, markt te investeren.”

Guilty pleasure
Naast overleg met makers en producenten, kijken naar samenwerkingen (co-producties) en het transformeren van mondelinge afspraken tot contract, is Brouneus (of ze het nou wil of niet) overgeleverd aan nog een belangrijke taak: content kijken en beoordelen. “Ik probeer dat heel efficiënt in te richten, maar toegegeven: daar zitten vele uren in. Dead to Me, een Amerikaanse dramaserie over een weduwe die op zoek is naar de chauffeur die haar man doodreed, heb ik recent afgerond. Echt een aanrader. O, en het Zweedse Quiksand, over een op het eerste oog normale tiener die wordt aangeklaagd voor moord. Ook erg, érg goed!”

“Met een deal zoals met Dutch FilmWorks nu gemaakt is, kunnen we heel wat abonnees meer internationale en lokale content aanbieden.”

Hoe zou je jezelf als Netflix-gebruiker omschrijven?
“Oei, dat is een moeilijke vraag. Ik kijk vooral heel veel verschillende dingen, van films tot series en documentaires. Maar ook echte guilty pleasures als Selling Sunset waarin vastgoedmakelaars zaken doen met rijke kopers in Los Angeles.”

Netflix-abonnees zijn vaak kritisch op het filmaanbod. Wat is jouw reactie op die teneur?
“Ik kan alleen maar zeggen dat we constant proberen onze services op de wensen van de klant af te stemmen. Dat doen we mede door nauwkeurig naar hun feedback te luisteren. En met een deal zoals met Dutch FilmWorks nu gemaakt is, kunnen we heel wat abonnees meer internationale en lokale content aanbieden.”

Toch associeren de meeste mensen Netflix niet met films, maar met series.
“Klopt. En de afgelopen zes jaar hebben we ook serieuze bedragen geïnvesteerd in het produceren van veelal lokale series. Qua films zijn we nog maar zo’n twee jaar intensief bezig. Dus inderdaad, onze ervaring in het maken van series is bekender, maar Roma, Bird Box en Polar zijn het levende bewijs dat we films produceren allesbehalve onzin vinden.”

Concurrentie
Toen Marc Randolph en Reed Hastings in 1997 Netflix (ja, ouder dan Google) het levenslicht lieten zien, hadden ze vast niet verwacht dat het bedrijf anno nu meer dan 150 miljoen abonnees telt, in meer dan negentig landen actief is en met Roma een Oscar voor Beste niet-Engels-talige film zou winnen. En tóch spreken de feiten voor zich en heeft de streamingsdienst meer in petto. Al krijgt het in de strijd om on top of the league te blijven wel meer en meer concurrentie. Zo hebben ook Disney en Apple aangekondigd een eigen platform te lanceren. Maar of dat bedreigend werkt? “Niet voor ons,” reageert Brouneus zelfverzekerd. “Ik denk dat die competitie juist goed én gezond is. Het maakt je beter. We zijn er inmiddels ook wel aan gewend. Kijk naar Videoland, die hebben met Judas en Mocro Maffia echt wel laten zien wat ze in huis hebben.”

Dus je maakt ook weleens een digitaal uitstapje?
“O ja, en ik vind dat ook HBO een paar prachtige producties heeft. Ik heb alles van Game of Thrones gezien. Dat was uit persoonlijke interesse, maar het gebeurt ook dat ik het vanuit mijn werk voor Netflix de ontwikkelingen bij de concurrentie in de gaten hou. Wat doen zij in de andere markten? Met wie werken ze samen? Wat hebben ze in petto?”

Je bent niet bang dat abonnees zullen overstappen?
“Zo moeten we helemaal niet denken. Het enige wat wij kunnen doen, is zoveel mogelijk investeren in het maken van goede content. We moeten een mooi aanbod blijven creëren dat de abonnees bij ons houdt. En over Nederland: we hebben veel vertrouwen in deze markt en zullen erin blijven investeren, zowel in lokale films als in series.”

Lina Brouneus
Lina Brouneus sloot zich als Director of Co-Production & Acquisition aan bij Netflix in 2018. Daarvoor was ze verantwoordelijk voor de contentinvestering bij Viaplay. Lina werkt vanuit Amsterdam waar ze toezicht houdt op het Verenigd Koninkijk, Noord-, Midden- en Oost-Europa.

 

 

 

Terug naar overzicht