Cornélie Constateert: Even geduld a.u.b.
De gemiddelde tijd tussen twee opeenvolgende seizoenen van een dramaserie is bij streamingdiensten in vijf jaar gestegen van twaalf naar 21 maanden, meldt Ampere Analysis. Original series zijn steeds vaker high-end, blockbuster producties, waarbij meer tijd nodig is voor ontwikkeling en (pre)productie.
Bij vervolgseizoenen is dat misschien nog wel meer het geval dan bij nieuwe series. Verwachtingen zijn meestal hooggespannen en succes van de nieuwe deel is bepalend voor het voortbestaan van de ‘franchise’. Dus vervolgverhalen moeten minstens het niveau van het vorige kunnen evenaren.
Die eerdergenoemde twaalf maanden reflecteren een cadans die al tijden werd gehanteerd in dramaproducties voor televisie. Als je vroeger een serie volgde op televisie (in mijn geval onder andere Grey’s Anatomy op NET5 en Friends op Veronica – want Jong, Snel en Wild) dan wist je dat je het volgende seizoen ongeveer een jaar later kon verwachten. Je kan het je nu niet meer voorstellen, maar een seizoen had in die tijd grofweg 26 afleveringen. Met een uitrol van één aflevering per week ben je dan een half jaar zoet.
Vaak werden de seizoenen dan nog in twee blokken geknipt en gespreid over het jaar. Dan had je in het voorjaar dertien weken achter elkaar nieuwe afleveringen en in het najaar weer. En dan was de overbruggingstijd naar het nieuwe seizoen nog maar drie maanden.
Je wist nooit
precies wanneer
de nieuwe
afleveringen
weer begonnen
Maar dit is wel waar het ingewikkeld werd. Want je wist nooit precies wanneer de nieuwe afleveringen weer begonnen, of je moest de promotie op de zender nauwlettend in de gaten houden, wat betekende dat je die moest blijven kijken om niet te missen wanneer de vervolgreeks zou starten. Dat ging natuurlijk niet altijd goed. En in die tijd was het zo dat als je de nieuwe aflevering gemist had, dan had je hem ook gewoon gemist. Terugkijken bestond immers nog niet. Soms gooiden zenders nog een schepje bovenop de verwarring; dan zonden ze herhalingen uit tussen de periodes met nieuwe afleveringen in.
En zo komt het dat ik al een aantal jaren op de diverse streamingdiensten hele series uit de jaren ’90 en ’00 aan het terugkijken ben om de hiaten te vullen en de chronologische volgorde volledig te bekijken en begrijpen.
Bij streaming is het (verder)kijken natuurlijk een stuk overzichtelijker. Je bepaalt zelf wanneer je kijkt en wordt via verschillende kanalen geïnformeerd wanneer die nieuwe seizoenen er dan eindelijk zijn. Al zie ik de series die ik volg niet overal automatisch in het ‘verder kijken’ overzicht verschijnen, dus ik weet nooit helemaal zeker of ik niks mis. Gelukkig heb je daar apps als TV Time voor.
Die verlengde wachttijd levert overigens ook een andere dynamiek op, zo geeft Ampere aan. Zo kijken bestaande kijkers vaker seizoenen terug voorafgaand aan een nieuw seizoen en zijn late aanhakers in staat om eerdere seizoenen bij te halen voordat een nieuw seizoen begint. Die langere wachttijd is overigens niet zonder risico. Zo zijn Sci-fi en fantasy kijkers loyalere (en geduldigere) kijkers dan bijvoorbeeld comedy kijkers. Die blijken wat minder geduld te hebben.
Cornélie Klercq is mediastrateeg met Lilhen Consulting en werkte eerder bij Disney, RTL en Banijay
