Article header image
Article header image

Linking Professionals

Ik heb niet de indruk dat ze er de afgelopen jaren nog veel aan gedaan hebben. De vlaggen van verschillende landen boven de ingang zijn allemaal verkleurd door de zon. Er staan een paar gammele tafeltjes met overvolle asbakken. Met de nodige fantasie zou je in deze rokersplek ook een klein terras kunnen zien. 

Het is deze week onze ontmoetingsplek geworden. Hier treffen de technische ploeg uit het IBC (International Broadcast Centre) en de crew van de NOS studio bij het TeamNL huis elkaar aan het eind van de avond. Als wij met een busje vanaf de andere kant van de stad arriveren, zitten de collega’s, die op loopafstand werken, al met koude biertjes op ons te wachten. Overdag hebben we veel contact met elkaar over spreeklijnen, maar het is toch fijn dat je elkaar ’s avonds nog even in de ogen kan kijken.

Mijn directe opdrachtgever deze maand is de firma Broadcast Rental. Zij leveren voor de NOS alle techniek in het IBC, in de studio bij het TeamNL huis en op het analistenplatform bij het shorttrack. Ook verzorgen zij de verbindingen van en naar alle locaties. Dat is nogal complex en voor mij niet uit te leggen, want het gaat over heel wat audio- en videolijnen die heen en weer lopen. In het IBC staan hele grote schermen. Al deze beeldschermen zijn weer verdeeld in zoveel kleine beelden dat het je gaat duizelen als je ernaar kijkt. Het toverwoord is echter ‘verbinden’ en dát is waar de jongens van Broadcast Rental goed in zijn. Zowel op technisch als op persoonlijk vlak. Dat laatste is wat ik wel weer begrijp en waarvoor ik veel waardering heb.

Het NOS-ploegje van Broadcast Rental bij de Winterspelen in Milaan bestaat uit twee cameramensen, twee geluidsmensen, een beeldtechnicus en twee technici. Over die laatste drie wil ik het graag even met jullie hebben: Rick, Max en Daniel. Ik ken ze nog niet supergoed, want ik ben nu voor het eerst met ze op reis. Wat ik wel weet, is dat het jonge mannen zijn die werkelijk alles kunnen. Wat zij technisch aan elkaar knopen is dus voor mij niet te bevatten. Als ik een vraag stel, waarvan ik zelf denk dat het een ingewikkeld vraagstuk is, dan hebben zij na een paar seconden al een antwoord. Meestal is het dan ook gelijk geregeld of – van afstand – opgelost. ‘Nee’ is een woord dat zij niet vaak gebruiken. Op die manier maken ze hier veel mensen vrolijk en dat zijn ze zelf ook de hele tijd. Zelfs na lange inspannende dagen in een kantoor vol beeldschermen, zonder daglicht en in voornamelijk warme aircolucht. 

Ik vind ons hele cluppie erg prettig, maar Rick, Max en Daniel verdienen al na ruim een week samenwerken een gouden medaille. Zij zijn sociaal, grappig, behulpzaam en super gezellig. Eigenschappen die goed van pas komen als je drie weken met elkaar op pad bent. Zij trekken dus ook de kar wat betreft de gezellige dagafsluiting met een biertje op de stoep voor ons hotel. Even frisse lucht happen. De slogan van Broadcast Rental is ‘Linking Professionals’ en dat zijn zij in alle opzichten. ’s Avonds laat zijn het (op een leuke manier) ‘Drinking Professionals’ en dat wordt hier ook zeer gewaardeerd.

Jan Rein Hettinga
Freelance cameraman bij de Olympische Winterspelen in Milaan

Bericht delen
Article header image
Article header image

Pieken op het juiste moment

Niet ver bij mij vandaan stond een zeer gewaardeerde collega achter een camera met een enorme telelens. Ik ken hem goed, want we doen veel projecten samen, maar ik had hem nog nooit zo rustig kunnen observeren tijdens zijn werk. Hij was zichtbaar gespannen. Zijn mimiek sprak boekdelen. De cameraman beet op zijn lip en keek supergeconcentreerd in zijn zoeker. Hij was helemaal in zijn focus en had niet door dat ik vanaf een metertje of tien zat toe te kijken. De ene grimas was nog mooier dan de andere. Tussen de ritten door betrapte ik hem op nagelbijten, maar naarmate de wedstrijd vorderde zag ik dat hij langzaam steeds meer ontspande. Blijkbaar ging het allemaal goed.

Ondanks het feit dat ik mezelf al 32 jaar cameraman durf te noemen, word ook ik nog steeds met enige regelmaat bevangen door een flinke dosis gezonde spanning. Het kan op de gekste momenten gebeuren, maar meestal vlak voor we live gaan. Ik denk dat je dit nooit moet verliezen, want anders wordt het werk routinematig. Dit zegt ook iets over de passie voor het vak en over de drive om het goed te doen.

Zo realiseerde ik me op die tribune bij het schaatsen dat niet alleen de Olympische Sporters moeten pieken. Televisiemakers werken net zo goed telkens toe naar een moment waarop het allemaal moet gebeuren. De dagen hier in Milaan bestaan voor ons voor een deel uit wachten. Gelukkig staan er overal schermen en is er genoeg mooie sport om naar te kijken, maar er is voor ons ook een hoop tactiek te bespreken. Over de inhoud van programma’s, de manier waarop we dingen in beeld brengen en hoe we het allemaal geregeld krijgen. Keuzes, keuzes, keuzes. De voorbereiding kan je zien als warming-up en dán moeten we knallen. Dat geldt voor de commentatoren, presentatoren en verslaggevers, maar ook voor technici, geluid- en cameramensen. Het móét goed. Heel veel mensen kijken thuis mee en het is de bedoeling dat zij er plezier aan beleven.

Ook vanavond zal ik weer licht nerveus zijn als de leader loopt. Dan ben ik op mijn scherpst en probeer ik mijn werk zo goed mogelijk te doen, zodat honderdduizenden kijkers thuis kunnen genieten van mooie beelden, in ons schitterende decor. Hopelijk schuift er weer een medaillewinnaar aan. Er is eventueel nog ruimte voor familie, vrienden of leden van het Koninklijk huis. Wij gaan voor goud!

Jan Rein Hettinga
Freelance cameraman bij de Olympische Winterspelen in Milaan 

Bericht delen
Article header image
Article header image

Remote camera’s

Het liefst hebben we medaillewinnaars aan tafel, maar dat lukt natuurlijk niet elke dag. Ik vond het dan ook heel dapper van Joy Beune dat zij deze week, na haar teleurstellende 3.000 meter, toch de moeite nam om naar ons toe te komen. De volgende avond zat Chris Huizinga er, naast schaatslegende Sven Kramer. Ireen Wüst was al twee keer te gast en Erben Wennemars komt elke dag even langs om met Jeroen Stekelenburg de Olympische Podcast op te nemen. Gisteravond hadden we eindelijk wat te vieren met Femke Kok. De sympathieke winnares van de zilveren medaille op de 1.000 meter kwam naar onze studio voordat ze in het TeamNL huis werd gehuldigd.

In deze studio ben ik de enige camera operator. Ik werk met drie op afstand bestuurbare camera’s. Dat noemen wij PTZ-camera’s, omdat je ermee kan Pannen, Tilten en Zoomen. Deze camera’s worden bediend met een remote paneel dat op een tafel net buiten de set staat. Er is een monitor met het beeld van de camera die ik wil aanpassen. Daarnaast staat een scherm waarop het geschakelde signaal te zien is, de live-uitzending vanuit Hilversum en in het klein de beelden van alle drie de camera’s. Zo kan ik in een oogopslag alles volgen.

Al het beeld en geluid vanuit onze studio gaat los, via glasvezel, naar het IBC dat hemelsbreed vijf kilometer verderop in Milaan is. Vanwege allerlei technische en praktische redenen loopt die verbinding via Londen. De vertraging die deze enorme omweg oplevert, is echter alleen maar uit te drukken in milliseconden. Daar merk je tegenwoordig helemaal niks meer van. In het IBC zit onder andere onze regisseur, die kan schakelen tussen de verschillende camera’s en de beeldtechnicus die over de kleuren en de diafragma’s waakt. Het geschakelde signaal gaat vervolgens met de snelheid van het licht naar Hilversum.

Als je niet beter zou weten dan zou je denken dat we allemaal naast elkaar zitten. Ook als presentatrice Dione de Graaff vanuit de studio in Hilversum praat met de mensen in onze Olympische studio, dan merken zij niks van enige vertraging. Dit is een interessante ontwikkeling met allerlei nieuwe technische en ook inhoudelijke mogelijkheden. 

Het is mijn taak om ervoor te zorgen dat de kijker thuis niet door heeft dat we werken met camera’s die niet allemaal door individuele cameramensen worden bemand. Natuurlijk zijn er kleine beperkingen, maar wie die kent, kan daar heel goed omheen werken. Niet om mezelf op de borst te kloppen, maar het is in mijn ogen wel essentieel om bij zo’n productie de camera’s te laten bedienen door een ervaren, volwaardige camerapersoon. Zeker als de regisseur niet in de buurt is om op de vloer mee te denken over cameraposities en shots. Ook ben ik heel blij dat we hier in Milaan de beschikking hebben over een goede belichter en een beeldtechnicus die het plaatje nog mooier maken.

Stiekem ben ik wel benieuwd wat jullie van het camerawerk in deze Italiaanse NOS studio vinden en of het al was opgevallen dat ik de shots hier in mijn eentje maak. Zeg eens eerlijk…

Jan Rein Hettinga
Freelance cameraman bij de Olympische Winterspelen in Milaan 

Bericht delen
Article header image
Article header image

Een warm bad

Er zijn veertien rechtenhouders, die ongeveer tachtigt sublicentiehouders vertegenwoordigen. Om alles in beeld en geluid te vangen, zijn er meer dan 810 camera’s, 24 drones en ruim 1.800 microfoons in gebruik. Het schijnt dat er deze weken ongeveer vijfduizend mensen aan het werk zijn voor Olympic Broadcasting Services. OBS is de host-broadcasting organisatie van de Olympische Spelen, die alle worldfeeds verzorgd.

Onze eigen NOS is ook met een ploeg in Italië. Op televisie zal de NOS tijdens de spelen 150 uur live sport uitzenden. Er zijn verslaggevers met cameraploegen in Livogno en Cortina, om verslag te doen van de sporten die plaatsvinden in de bergen. In Milaan zijn er vier locaties waar de NOS vertegenwoordigd is. In de shorttrackhal, uiteraard bij het schaatsen, in het TeamNL-huis en in het International Broadcast Centre.
In dat IBC komt alles bij elkaar en daar vandaan gaan alle beelden naar Hilversum. Denk ook aan alle voor- en nabeschouwingen, bijdragen in Het Journaal, livestreams op NOS.nl en vergeet de radio, social media en Teletekst niet. Dit is voor de NOS een gigantische operatie, waar jaren van voorbereiding in zitten. Een team van zeer ervaren producers heeft de afgelopen maanden keihard gewerkt om hier in Milaan alles op orde te krijgen.

Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat zij hun werk ontzettend goed gedaan hebben. Sinds vorige week dinsdag ben ik zelf in Milaan, om camerawerk te verzorgen in en rond een kleine studio bij het TeamNL-huis. De eerste dagen van de Olympische Spelen zitten er alweer op. We hebben nu al hele mooie sportprestaties gezien met onverwachte vreugde, teleurstelling en zelfs groot verdriet. Voor mij is dit echt een opdracht met een gouden randje. Deze week zal ik mijn best doen om jullie een klein kijkje achter de schermen te geven.

Jan Rein Hettinga
Freelance cameraman bij de Olympische Winterspelen in Milaan 

Bericht delen
Article header image
Article header image

Afschakelen

Ik schrijf spreuken en gedichten, die ik deel op Instagram via @manonsgedichten. Soms sta ik ook op de markt om mijn dichtbundel Mens, durf te breken te verkopen. En zoals een goede creatief betaamt, is er alweer een volgende bundel in de maak: Haasten is voor later. 

Daarnaast ben ik eigenaar van No Mask Media, een podcastlabel waaronder ik de show Mayana Meditations uitbreng. Deze show richt zich op zenuwstelselregulatie, ontspanning en bewustzijn. De afleveringen zijn perfect om even af te schakelen. Wat ik zo leuk vind aan het maakproces van Mayana Meditations, is dat we hyperintuïtief te werk gaan. Iedere aflevering is een geleide meditatie, waarbij Mayana voor de microfoon gaat zitten en de woorden tot zich laat komen.
De omlijsting van de show, het ‘malletje’ waarin we het hebben gegoten, is heel voorzichtig ontstaan. Het is herkenbaar en begrijpelijk voor de luisteraar, maar laat tegelijkertijd alle ruimte voor Mayana om haar woorden te laten stromen.

Vandaag staat seizoen 2 op de planning. We staan op het punt om te beginnen. Mayana en ik produceren de show midden in de hectiek van alledag. We versnellen niet onnodig, maar kijken naar wat echt past binnen onze schema’s en pakken dan ook door. Het is een fijne dynamiek, die ik het liefst bij al mijn projecten vasthoud. Deze manier van werken zorgt ervoor dat je vooruitgaat én jezelf meeneemt. En dat laatste vergeet ik nog weleens. Als het druk is, als er te veel leuke dingen te doen zijn en als alles om je heen belangrijker lijkt dan het soms is.

Net als het schrijven van deze columns. Het is oprecht leuk, maar na een volle week is even lekker afschakelen ook geen overbodige luxe. Daarom gun ik jou op deze vrijdag ook zo’n afschakel-momentje. Mocht je daar wat ‘toverdrank voor je oren’ bij kunnen gebruiken, zet dan eens een aflevering van seizoen 1 op, zoals Calmer Inner Politics, Somatic Wisdom of Let Love Steady You. De afleveringen zijn in het Engels, zodat we meer luisteraars kunnen bereiken, maar dat mag de pret niet drukken.
Geniet ervan en ontspan.

Manon van der Knaap-Hartig
Innovatie Manager bij Media Campus NL 

Bericht delen
Article header image
Article header image

AI

Ik zit in een meetingruimte midden op het Media Park. Tijdens het overleg zie ik buiten de ene na de andere bekende mediamaker voorbijlopen over de ‘boulevard’. Ik zit met twee doorgewinterde mediamakers en workflow-experts om tafel. Het doel van de sessie is vormgeven aan de programmalijn ‘AI Strategie’ die ik ontwikkel voor Media Campus NL.

Twee weken geleden vond de kick-off sessie plaats van die programmalijn. De opkomst was boven verwachting. Producenten, mediastrategen, makers, techneuten, onderwijsspecialisten. De verscheidenheid was groot, net als de uitdagingen. Aan de hand van praktijkvoorbeelden haalden we behoeften op uit de sector. Al snel werd duidelijk: naast kennisdeling leeft ook de wens om samen stappen te zetten.

Om die volgende stap te verkennen, zitten we nu in kleiner gezelschap. Net als tijdens de kick-off verschuift het gesprek al snel van AI naar workflows — logisch, want AI brengt data en inzichten direct de workflow binnen en daarmee verandert de manier van werken bijna automatisch mee. 

Er tekent zich een herkenbaar beeld af: waar makers lang werkten vanuit vaste routines en data vooral achteraf gebruikten om te evalueren, komt die informatielaag nu tijdens het maken beschikbaar. Door data direct te verbinden aan de inhoud verschuift de rol van terugblik naar bijsturen. Leren en maken komen dichter bij elkaar te liggen en workflows krijgen een ander ritme. Het gesprek verplaatst zich daarmee vanzelf van technologie naar organisatie.

Na de sessie loop ik met een hoofd vol ideeën naar buiten, de boulevard op. Het zonnetje op mijn route terug naar kantoor doet z’n werk: de contouren van een werkbare aanpak worden zichtbaar. Nu nog doorvertalen naar papier, om het daarna terug te koppelen aan die welwillende groep die een paar weken geleden op het Media Park bij elkaar kwam.

Manon van der Knaap-Hartig
Innovatie Manager bij Media Campus NL 

Bericht delen
Article header image
Article header image

Vrouw & Media

Op de avond dat ik deze column schrijf, is het eerste gesprek met de nieuwe voorzitter gaande. Het is een introductie op de stichting, met veertig jaar geschiedenis. De nieuwe voorzitter – die ik nog niet nader bij naam kan noemen (dat doen we begin maart) – is een voorvechter van gelijke rechten, maar wel op een constructieve manier.

Topvrouw
Het is een vrouw die haar mannetje weet te staan, zoals ze dat dan zeggen. Maar het is ook een vrouw die andere vrouwen bemoedigt om tot wasdom te komen. Ook als je twijfelt, ook als je denkt dat je het niet kan maar best goed bent in je vak. Het is iemand die ik ken als baanbrekend, omdat ze gewoon springt en dan weer uitprobeert. Die nieuwe voorzitter maakt vooral dat ikzelf denk: laat ik het ook maar eens proberen. Ook als ik niet direct comfortabel ben op de voorgrond. 

Dat is exact wat we – medebestuurslid Loeke de Waal en ik – zochten in het voorzitterschap. Een verbinder met een zekere staat van dienst binnen de media, die benaderbaar is en dat ook uitstraalt. Iemand die snapt dat de top van de mediawereld diverser moet worden. Want dat is nog steeds de plek waar de meeste vrouwen niet terechtkomen.

Sophie Straat
Wil je ‘vrouwen’ als doelgroep ontsluiten, dan heb je een bestuur nodig waar vrouwen in vertegenwoordigd zijn. Niet met één, maar met meer. Ik zeg niet met velen. Maar zoals Sophie Straat het lekker helder zingt: “Als ik wakker word, lijkt het wel de 18de eeuw. De een heeft niets te zeggen en de ander veel te veel. Is er nou niemand die schreeuwt: vrijheid, gelijkheid en zusterschap?!”

Als je wilt dat verandering plaatsvindt, heb je de stemmen die je gehoord wilt plaats te laten nemen in die functies die nu regelmatig worden vervuld door mensen met affectie voor de zittende orde. Daarom hebben we bij Media Campus NL een RvT-vacature openstaan voor ‘Next Gen’. En zoek ik als bestuurslid van Vrouw & Media structureel naar collega’s die diversiteit willen vergroten binnen de toplaag in mediabedrijven. Het is nodig om belangrijke inzichten te brengen.

Manon van der Knaap-Hartig
Innovatie Manager bij Media Campus NL 

Bericht delen
Article header image
Article header image

Vingertje van Lubach

Vraag me niet waarom we gelijk zijn begonnen met een theatershow naast de podcast, het is best hard werken om dat goed van de grond te krijgen. Maar het is ontzettend leuk om te doen. Voor je het weet sta je ineens met Arjen Lubach en crew in de Lubach-studio om de promo in te spreken.

One-taker
En zo geschiedde afgelopen week. ’Op donderdag 27 augustus interview ik Arjen Lubach in Beeld & Geluid’, begint Max zijn tekst. Ik sta lichtelijk gespannen in de coulissen te checken hoe het op beeld staat. ’We gaan het hebben over het veranderende medialandschap, je carrière en de keuzes die je daarin maakt’ – pakt Max soepeltjes door. ‘Mag ik daar ook bij zijn?’ grapt Arjen. Na dertig seconden klinkt er een luid applaus. Max komt het podium af, vraagt aan mij: en, was het goed? Eenmaal boven in de redactieruimte ben ik niet de enige die verbaasd is over de one-taker. Janine Abbring, eindredacteur van de show, is al net zo verrast.

Dat vingertje
Een dag later is de eerste editie van Media Campus Live in Beeld & Geluid met audiofreak Domien Verschuren. Aan het einde van de show laten we de promo met Arjen Lubach alvast zien aan het publiek. Als we met een broodje kroket in de hand napraten, vraagt Domien ineens aan Max: hoe heb je dat publiek meegekregen? ‘Tja’, zegt Max, ‘ik heb gewoon gedaan wat Lubach altijd doet. Je-weet-wel, met dat vingertje.’ Check de video om te weten wat het is!

De dag van release
Terug naar vandaag. De show met Domien is een uur geleden gepubliceerd op YouTube en alle gangbare podcastkanalen. De promo met Arjen staat net live en met het persbericht komt het ook wel goed. Het team achter de podcast en theatershow weet elkaar steeds beter te vinden en dat maakt dat ik deze ochtend gewoon een kop koffie kan drinken en stiekem zelfs een beetje kan nagenieten. Want dat ik al jaren trouwe fan ben en iedere ochtend aan het ontbijt Lubach terugkijk – vaak applaudisserend en met tranen van het lachen – heb ik maar even niet te duidelijk laten blijken toen ik in de studio was. Je moet toch in je rol blijven.

Manon van der Knaap-Hartig
Innovatie Manager bij Media Campus NL 

Bericht delen
Article header image
Article header image

Topcombinatie

Maar naast het ontwikkelen van visie mocht meer worden gefocust op het DOEN. Een topcombinatie voor mij, als doener én denker. Ik kon me eerlijk gezegd geen mediabaan voorstellen waar dit in combinatie mocht bestaan – het strategisch denken en netwerken én vormgeven aan concrete projecten. Media Campus NL biedt die ondergrond. En dat is best fantastisch. Niet voor niets dat ik me als een vis in het water voel sinds ik ben gestart.

Changemakers
In de afgelopen maanden heb ik drie programmalijnen vormgegeven: authenticiteit van content, strategisch gebruik van AI en Next Gen. Die thema’s zijn ‘triple helix’ breed (overheid, onderwijs en bedrijfsleven) belangrijk om gezond de toekomst in te gaan. Want dat is waarom Stichting Media Campus NL, ook wel MCNL genoemd, op aarde is. We hebben de taak innovatie te versnellen én talent te ontwikkelen. En dat op een verbindende manier tussen partijen die normaal niet zo snel met elkaar zouden samenwerken of elkaar gewoonweg (nog) niet weten te vinden.  

In Jip en Janneke-taal: we zetten in op kennisdeling en samenwerking door concrete acties. Een mooi voorbeeld hiervan is het Changemakers-traject. Hier komen high potentials samen vanuit  onze partnerorganisaties Gravity Media (EMG), NEP, Ster, NPO, AVROTROS, Omroep MAX en Beeld & Geluid. De ‘Changemakers’ onderzoeken hoe ze AI-adoptie kunnen versnellen binnen hun netwerk of organisatie – op een verantwoorde manier – door een concrete case. Ook worden ze opgeleid door The Recharge Club, docenten van de Hogeschool Utrecht en vooruitstrevende makers om zelf kennis op te bouwen en constructief over te dragen op anderen.

Vooruit willen
In mijn medialoopbaan, die ooit begon bij Media Choice in het Westland (mijn geboortegrond) en later echt vorm kreeg bij (toen nog) BNN en weer later bij DPG Media en BNR, heb ik nog nooit zo’n welwillendheid op samenwerking tot stand zien komen als bij het Changemakers-traject.

Ergens kennen we allemaal dat gevoel van verantwoordelijkheid om ‘het publiek’ te bedienen op zo’n manier dat het bijdraagt aan een groter doel. Dat de democratie in stand blijft bijvoorbeeld en dat ‘we’ betrouwbare content voorschotelen. Dat jongeren zich gehoord en gezien voelen. Om dat voor elkaar te krijgen, hebben we deels collectief op te trekken. En dat komt zo mooi samen in die groep Changemakers. We willen allemaal vooruit en we zijn op zoek naar hoe we dat het beste kunnen doen. Ieder vanuit een ander deel van de keten, maar wel vanuit hetzelfde ecosysteem.

Pre-competitief 
Die werkruimte in dat ‘pre-competitieve werkveld’ is mijn nieuwe thuisbasis geworden. Als ik mediacollega’s spreek over hun uitdagingen, is er altijd wel weer iemand die ik ken die ze verder kan brengen. Die zoektocht, naar nieuwe impulsen om maar vooruit te blijven gaan, is niet altijd makkelijk. Maar het is wel een zoektocht waar ik blij van word. Omdat je bouwt. En natuurlijk moeten er ook dingen verdwijnen, afbreken, evolueren. Maar vooral van dat samen bouwen, word ik geïnspireerd. En gelukkig met mij velen anderen, weet ik sinds ik bij Media Campus NL werk. 

Morgen vertel ik meer over dat geïnspireerd raken, want dan staat er een release op de planning met niemand minder dan… dat hoor je morgen!

Manon van der Knaap-Hartig
Innovatie Manager bij Media Campus NL 

Bericht delen