Noaberschap

Iedereen heeft het tegenwoordig over ‘noaberschap’. Was het een paar jaar geleden enkel Bökkers die erover zong (‘Wie bint allemoal noabers’), tegenwoordig lijkt iedereen noaber van elkaar te zijn. Tenminste, als we de reclames, de zorg en zelfs de politiek moeten geloven. Want noabers, die helpen elkaar en dan hebben we mooi een zelfredzame samenleving. Handig, toch?

Maar hoe zit dat nu eigenlijk precies? Als geboren westerling, met heel wat (be)leefjaren in het oosten, dacht ik eerst dat noaberschap toch echt iets van het platteland was. Iets romantisch ook, van ‘wie met mekaar’. Echter, uit onderzoek van onder andere de Overijsselacademie in Zwolle blijkt dat noaberschap overal voorkomt, in heel Nederland, in verschillende vormen. En dat klopt eigenlijk wel. Als westerling zag ik het op de Amsterdamse grachten, op de Rotterdamse Wilhelminapier – Katendrecht en in het eeuwenoude Oudewater. Heb ik me dan zo vergist in dat noaberschap in het oosten? Nee, uit datzelfde onderzoek blijkt namelijk ook dat noaberschap in het oosten van ons land wel het beste gedijt. Een vorm die soms ook buitensluit als je ‘anders’ bent of ‘niet van hier’, blijkt ook uit datzelfde onderzoek.

Tijdens de RTV Oost talkshow Nedersaksencafé, een coproductie met de Overijsselacademie, bleek dat noaberschap geen statisch begrip is. Noaberschap kent vele gezichten. Eén gezicht bleef mij erg bij: dat van Maurice van Doorn, geboren in Bunnik en ruim 25 jaar geleden verhuisd naar Sint Jansklooster. In deze kleine, hechte gemeenschap werd hij warm ontvangen, om er – zo zegt ie zelf – ‘nooit meer weg te gaan!’ Hij bouwt al jaren trouw mee aan de corsowagen. Niet omdat het moet, maar omdat het goed voelt. Niet omdat het hoort, maar omdat hij erbij hoort. De kern van noaberschap blijft hier in het oosten wel degelijk overeind: omzien naar elkaar. Vroeger, nu en hopelijk in de toekomst!

Danny de Vries
Directeur/hoofdredacteur RTV Oost

Noaberschap

De week van Danny de Vries