In geuren en kleuren

Die vraag stel ik niet omdat een groep 8’ers je komt interviewen, maar omdat je wordt gedwongen te vertellen in heldere, begrijpelijke taal. In een verhaal, in plaats van in vakjargon. Kun je iets eenvoudig en verhalend uitleggen, dan snapt uiteindelijk iedereen wat je doet. Dat is geen versimpeling, dat is scherpte.
Voor media- en vakmensen lijkt verhalen bouwen vanzelfsprekend. Kop, midden, staart. Concrete voorbeelden, alsof je er zelf bij bent. De kijker, luisteraar of lezer ruikt, proeft en voelt wat er gebeurt. Je zintuigen zijn aan het werk.

Maar is dat nog genoeg? Een goed verhaal verkoopt zichzelf al lang niet meer. Aansluiting met je doelgroep en zichtbaarheid zijn minstens zo belangrijk. Omdat we ook in een maatschappij leven waar gescoord moet worden, duiken we massaal in analyses, verscholen achter het computerscherm, met een kop koffie die koud wordt. Herkenbaar?  

Terwijl je eigen verhaal daar niet ontstaat. Dat bouw je door te kijken, te luisteren en te ervaren. Tijdens mijn tijd bij RTL Boulevard leerde ik hoe belangrijk dat is. Het devies was simpel: ga naar De Toppers en kijk niet alleen naar het podium, maar naar het publiek. Kijk wat er leeft, daar begint het.
En zo kom je weer terug bij dat kind uit groep 8. Niet als eindstation, maar als basis. Een helder verhaal in begrijpelijke taal. Dat is de kern. Bouw je verhaal niet achter een scherm, maar in de wereld waarvoor je het vertelt.

Tessa van Hoof
Communicatiestrateeg, mediatrainer & interviewer