Horse race
De ‘grote twee’, of ‘grote drie’. Wie het veldrijden een beetje volgt, weet over wie ik het heb: Mathieu van der Poel, Wout van Aert en in het verleden werd ook Tom Pidcock genoemd – die inmiddels al twee seizoenen geen cross meer gereden heeft.
Elke winter spelen of speelden ze de hoofdrol in de wielerverslaggeving. In die mate dat het bij wedstrijden waar ze niet eens aan meedoen, vaak toch over hen gaat. Ook dit seizoen ging het in de berichtgeving over een tweestrijd tussen Van der Poel en Van Aert, en werd er uitgekeken naar een ‘heroïsch duel’, dat dit weekend zou moeten plaatsvinden tijdens het WK veldrijden in het Zeeuwse vestigingsstadje Hulst.
Het is een dynamiek die we vaker zien, en die al lang niet meer beperkt is tot de sport. Horse race journalism is de uit Amerika overgewaaide neiging om verkiezingen in de verslaggeving te reduceren tot een paardenrace, tot een wedstrijd. In 2012 lieten de collega’s van Medialogica zien dat – mede door de vele tv-debatten, talkshows en peilingen – media vooral aandacht hadden voor de VVD van Rutte, de PvdA van Samsom en de SP van Roemer. Zeg maar: de grote drie van dat politieke jaar. De grote verliezer: de inhoud.
Een tweestrijd (laat staan een driestrijd) gaat het dit weekend in elk geval níet worden. Begin januari liep Van Aert een breukje in zijn enkel op toen hij onderuit schoof tijdens de spekgladde Zilvermeercross in Mol. Zijn cross-seizoen zit erop. Zonder lekke banden of ander malheur wordt Van der Poel zondagmiddag voor de achtste keer wereldkampioen. De achtste keer, ongeëvenaard bij de mannen. Misschien moeten we voortaan maar spreken van ‘de grote één.’ En horse race of niet: ik zit voor de televisie.
Tjebbe Venema
Redacteur en researcher Medialogica van HUMAN