Doe eens lief

Vorige week legde een rechter een contactverbod op aan een veertienjarig (!) meisje vanwege online pesterijen. Er zijn (alternatieve) media die iedere uitspraak van publieke personen vergroten en rijkelijk strooien met bijvoeglijke naamwoorden. Het aantal politici dat de afgelopen tijd het Haagse pluche vaarwel zei vanwege de verharding, is niet meer op twee handen te tellen. 

Toen ik de vraag kreeg om deze week iedere dag een stuk te schrijven voor Broadcast Magazine, popte dit onderwerp meteen op. Tegelijk twijfelde ik: moet ik dit wel doen? Want ook deze blog kan weer reacties oproepen. Toch schrijf ik het, omdat ik er oprecht buikpijn van krijg als ik het nieuws lees zoals hierboven geschetst. Morgen komt het social mediaonderzoek uit en van de onderzoekers begrijp ik dat dat ook geen vrolijk nieuws oplevert. 

De scheidslijn tussen plagen, pesten, vernederen, kapotmaken of ‘aanpakken’ is misschien dun. Een vaste norm is er wellicht niet. Maar ondanks die verschillen kun je jezelf wél afvragen of het echt nodig is om overtreffende, vernederende woorden te gebruiken in een comment op social media, een opinie, een kletspraatje in een podcast, een debat, op de werkvloer, in de klas of waar dan ook. Behandel mensen zoals je zelf behandeld wilt worden. 

Het zijn misschien grote woorden voor iemand die een weekje een stukje mag schrijven. Toch vraag ik me oprecht af wanneer er een tegenbeweging komt die we gezamenlijk oppakken, zodat we het land weer een beetje liever maken. Er is al zoveel ellende in de wereld. Laten we weer trots zijn op ons kikkerlandje en elkaar een beetje heel laten.

Tessa van Hoof
Communicatiestrateeg, mediatrainer & interviewer