Diamant Diner

Het zijn er nu al negentien. De absolute kanjers in het mediavak. Zij verdienden ruimschoots hun sporen achter de schermen van de media. Zonder uitzondering blinken zij uit in passie, talent, inzet en vakmanschap.
We vullen het gezelschap aan met ‘vrienden’ van de Stichting. Bedrijven of personen die ons hebben geholpen bij de feestelijke onthullingen, ruimte geven in hun bladen of gewoon onze grootste fan zijn. Zoals de burgemeester van Hilversum Gerhard van den Top en Eppo van Nispen tot Sevenaer, de inmiddels beroemde rijksarchivaris van Beeld & Geluid. Met name zijn aanwezigheid wordt zeer gewaardeerd. Geweldig dat Eppo weer bijna helemaal hersteld is.

Bij vorige diners hebben we ons laten verrassen door Maarten Knops van Talpa over de mogelijkheden van AI en Tom van ’t Hek heeft ons verteld, dat hij bij een gelijkspel tijdens de rust van een hockeyfinale heus weleens onvriendelijke woorden tegen zijn medespelers gebruikte. “Uiteindelijk gaat het om het goud.”

Gisteren had ik contact met Sander van Hoorn. Ik bewonder deze Journaal-verslaggever ten zeerste. De ene dag staat hij aan het front van Oekraïne, een paar dagen later trotseert hij de kolonisten op de West-Bank in Israël en 24 uur daarna loopt hij in Gaza. Maar verbaas je niet als hij een volgende week ineens verslag doet vanuit een kaasfabriek in Groningen of met zijn NOS-microfoon in een net ontploft pand in het centrum van Utrecht staat. Mijn vrouw en ik volgen Sander met buitengewoon veel interesse, ook om zijn helblauwe ogen. “Kijk, nu staat ie daar weer.”

Ik nodigde Sander uit voor ons diner en vroeg hem een verhaal te houden. Over de werkomstandigheden met zijn medewerkers achter de schermen, over zijn passie en ook over de positie van de journalistiek. Hoe erg staan zij onder druk in deze populistische tijd?
Sander was wat terughoudend om namens de hoofdredactie van het Journaal te spreken, maar kon zich duidelijk vinden in de betekenis van de onderscheiding. Hij attendeerde mij nog op het vele talent en vakmanschap bij de radio. Want natuurlijk is ook dat zijn werkterrein met een eigen ochtendprogramma op de zaterdag. Wij zijn trots dat hij aanwezig zal zijn.

Domino Day
Ik ben in het bezit van elf geweldige camera-draaiboeken, met liefde gemaakt voor de Domino Days. Ook een aantal ‘laatste stenen’ en niet te vergeten: 4204 op de muur geplakte dominostenen. Een kunstwerk van Herman Brood. Hij bespoot de stenen op ’t Spui in Amsterdam in 1999 en daarna werden de steentjes een voor een achter elkaar gezet in het FEC in Leeuwarden. Ik heb de videobanden van het spuiten, van het opbouwen van het project én van het omvallen in de live-uitzending. (Dat lukte wel)

De oproep van Beeld & Geluid om televisie-herinneringen te schenken, doet me twijfelen… Gaat dat in een grote doos? Of in een kelder? Of wordt het in één keer fotografisch gedigitaliseerd? Ik hou van Eppo, maar…

Jos Budie
Televisieregisseur