Deadline
Wat zei hoofdredacteur Te Nuijl nou? ‘Dat was hem weer’, ‘Ik zie hem wel komen’ of ‘Nog eentje’. Ik dacht nog, die onthou ik voor de opening en anders om mee af te sluiten. Maar nu ik dit schrijf, is het al zo laat, dat er enorme gaten in mijn geheugen lijken te vallen.
‘Broadcast Magazine: Sorry, ik doe maar wat.’ Maar deze avond zal ik niet vergeten. Gisteren schreef ik op deze plek nog over de Media-Groeibriljantjes en als voorbeeld noemde ik Peter en Koen Bakker. Toevallig vader en zoon en allebei cameraman. Het eerste wat ik diezelfde ochtend op FB zag was een foto van steadicam-operator Job Scholtze samen met zijn zoon werkzaam op de set van The Passion.
Ooit regisseerde ik het WK honkbal met vader Bert en zoon Jasper Brussche aan de camera en Colin Tennigloo werkte pas geleden voor mij op de portable bij That’s my Jam. Met zijn vader Ben draaide ik dertig jaar geleden al. En Jeroen, mijn eigen zoon, is nu ook al een tijdje in mijn regie-sporen getreden. De grote drama-televisieregisseur van vroeger, Walter van der Kamp, had ook een zoon: Jurriaan.
En NEP eerste cameraman Jurriaan van der Kamp is gisteravond tot zijn grote verrassing vereerd met de 20e Media Diamant. Zo terecht! Het juryrapport, dat de burgemeester van Hilversum Gerhard van den Top hem voorlas, vermeldde onder meer: ‘Er was geen ontkomen aan: Jurriaan hoort thuis op de Diamant Muur. Een zuiverder Diamant zal er niet te vinden zijn. Zijn camera-vakmanschap staat buiten kijf. En hij is een kundig, motiverende leermeester met een ontzagwekkende hoeveelheid leerlingen, die zonder uitzondering met de meeste lof aan hun opleiding terugdenken. Zijn kennis reikt verder dan alleen het eerste cameraman zijn: Het hele televisieproces beheerst hij als geen ander. En dát maakt hem van onbetaalbare waarde voor iedere regisseur en programmamaker.’
Zijn onderscheiding zal in juni worden onthuld op de Diamant Muur op het Joop van Endeplein op het Mediapark. Zorg dat je de datum te weten komt, want ook dat zal een bijzondere bijeenkomst worden. Net als het derde Diamanten Diner in restaurant PARC gisteravond in Hilversum.
Ondanks een rommelig begin. Want probeer op een koopavond maar eens een parkeerplek te vinden in de buurt van de Oude Haven. Ik verontschuldig me bij Bob Rooyens voor deze inschattingsfout. Bob heeft een half uur tevergeefs rondgereden en heeft toen rechtsomkeert gemaakt. Een groot gemis voor ons.
Bob kon geen getuige zijn van de verdiende lof voor Jurriaan. En hij heeft ook niet kunnen genieten van die geweldige entertainer Eppo van Nispen tot Sevenaer, die zelf relativeerde “van de laagste adel die je kunt bedenken” te zijn. De Rijksarchivaris bood iedere Media Diamant ook nog levenslange gratis toegang tot Beeld & Geluid aan. Mét gast en een kopje koffie!
Bob miste ook onze speciale gast Sander van Hoorn, de sterverslaggever van het NOS Journaal. Sander hield een mooie redevoering over zijn werkzaamheden en in het bijzonder over wat zijn medewerkers achter de schermen voor hem betekenen. De cameraman, de redacteur en bijvoorbeeld ook zijn radioregisseur. Stuk voor stuk diamanten, die hij zelfs af en toe moet beschermen, als alle journalisten weer eens ’tuig van de richel’ zijn genoemd en zij niet zo gemakkelijk de NOS-stickers op hun apparatuur kunnen verwijderen.
Interessant om te horen, dat Sander zich soms op zijn hotelkamer terugtrekt om zichzelf extra boos te maken over de misstand, waar hij even later live over moet berichten. Geweldige man en wij hingen aan zijn lippen. Ik gaf hem namens het bestuur de mooiste fles Barolo die ik ooit heb gekocht, maar noemde het een Bolero. Verder gaat alles goed met me.
Dit is het laatste stukje tekst dat ik mag inleveren. Jammer: Ik had graag nog keihard uit willen halen naar Baudet, Wilders, nog meer Trump en de bezuinigingen bij de Publieke Omroep. Naar bedrijven die niet door hebben dat je ‘classy staff’ juist kost wat het kost moet zien te behouden. Die geeft een lift aan je organisatie en is een onmisbaar voorbeeld voor al je personeel. Of even schoppen tegen de moeite die het kost om afscheid te nemen van het regievak. En misschien zou ik zelfs het lef hebben gevonden om te schrijven wat ik vind van het werk van mijn collega’s.
Maar ik had ook Bert Maalderink willen verdedigen en mijn lof uitspreken voor Ghislaine Plag en Henry Schut. Hij zei: ‘Dat was hem weer’.
Jos Budie
Televisieregisseur
De week van Jos Budie
-
ΜaandagTranen 1
-
Dinsdag6 seconden
-
WoensdagDiamant Diner
-
DonderdagBriljant
-
VrijdagDeadline