6 seconden

Minstens zo boeiend zijn de social media-beelden van het bouwen van de set en de honderden figuranten die precies op hun plek moeten gaan staan. Ik heb een iso-shot van Studio 22 tijdens een Staatsloterijshow, die ik voor Veronica regisseerde in 1994. Geen commercial-breaks; het programma liep bijna twee uur aan één stuk door. Je ziet vijftien toneelmeesters, sterke Friezen onder leiding van Rudi Veenstra, tijdens een spel op locatie, drie andere mega-spellen op de vloer opbouwen. De aftelling van regie-assistente Ilse is genadeloos, maar ze zijn op de seconde klaar.

Live-tv is zo spannend! Voor de Halftime Show bij de Super Bowl is het changement zó groot en daardoor zó geweldig. Als dat gelukt is, lijkt de rest een peulenschil, die in Cue-Pilot is geprogrammeerd. Eén druk op de knop is voldoende (als de talenten en cameramensen leveren). Ik ben benieuwd met hoeveel spanning de regie heeft gekeken naar het changement en daarna fluitend naar het eindshot cruisede.

Angst
‘Een indringende, filmische roman over schuld, macht, familie en de flinterdunne grens tussen toeval en noodlot. Wat gebeurt er wanneer angst en trots sterker blijken dan waarheid, wanneer een stilzwijgen even verwoestend kan zijn als een daad en hoe één ogenblik een leven kan achtervolgen, soms decennialang.’

Een paar jaar geleden vertelde een kennis mij een ongelofelijk verhaal. Hij was twintig jaar geleden in Italië getuige geweest van een afschuwelijk, bloederig voorval. Samen met zijn vriendin is hij meteen naar de carabinieri gereden om te getuigen. Maar uit angst om betrokken te worden, besloten ze op het allerlaatste moment door te rijden en van hun vakantie te genieten. ‘Vergeet het voor altijd’ werd hun devies. Ik kon het niet helpen: Mijn hoofd bedacht een vervolg op het verhaal, tientallen jaren later. Met een hoofdpersoon die erachter komt, dat iemand al twintig jaar in de gevangenis zit. En alleen hij kan zijn onschuld bewijzen.

Ik schreef het op. Mijn zeer gewaardeerde collega Bob Rooyens wilde het graag lezen en hij bezwoer mij, dat ik een uitgever moest zoeken. “Want het is ook een vierdelige tv-serie”, zei Bob enthousiast.

Schoorvoetend heb ik mijn schrijfsels aan een uitgever overhandigd en deze zomer gaat het boek verschijnen. De correcties zijn samen met redacteur Danielle gemaakt en vandaag hebben we een beslissing genomen over de cover. Mooi proces dat ik heel precies heb mogen begeleiden: Uiteraard vroeg ik eerst Bob om input. Zo’n ongelofelijk creatieve man. Per omgaande mail ontving ik vier voorstellen en met die ontwerpen in mijn achterhoofd, heb ik gespard met Mirjam, de art-director van de uitgever. Zij heeft nu echt een hele sfeervolle, spannende cover voor ‘6 seconden’ gemaakt. Want zo heet-ie.

Jos Budie
Televisieregisseur