Juist met Jens – Hoge prijs
Eigenlijk is het te gek voor woorden. We gooien dagelijks bakken met geld weg zonder dat we het doorhebben. En als het niet om je eigen portemonnee gaat, dan is het wel zonde van de kostbare uren die jij en je team hebben.
Uit onderzoek blijkt dat we 13% van onze tijd verspillen aan werk dat al door iemand anders is gedaan of door iemand anders gedaan zou moeten worden. Dat is ruim een halve dag per week die simpelweg in de prullenbak verdwijnt.
Ik zag dit laatst nog gebeuren bij een bedrijf waar ik over de vloer kwam. Ik praatte met de mensen om te begrijpen hoe het werk daar nu echt verliep. En al snel kwam de aap uit de mouw. Een van de medewerkers keek me een tikkeltje gefrustreerd aan: “Die partij die we hebben ingehuurd, bakt er gewoon niks van. Het is niet goed en het duurt eeuwen. Dus lossen we het meeste werk zelf maar op. Dan weten we tenminste zeker dat het snel en goed gebeurt.”
Het klinkt als de ultieme collegialiteit en liefde voor de zaak. Een team dat de schouders eronder zet, de gaten dichtloopt en de boel redt als een ander steken laat vallen. Maar zodra ik dit hoor, gaan mijn alarmbellen af. Hier zie ik namelijk geen toewijding, maar een club mensen die onbewust geld in de gracht gooit.
De oplossing was in dit geval: leren loslaten
Laten we eerlijk zijn, dit is gewoon een ‘dubbele factuur’. Aan de ene kant betaal je de rekening van de leverancier en aan de andere kant betaal je het salaris van je eigen mensen die dezelfde taak uitvoeren.
Het echte probleem? Het team maaide onbewust het gras weg voor de voeten van de ingehuurde partij. Soms omdat ze het liever op hun eigen manier deden, maar vaak ook om te laten zien dat ze onmisbaar waren. De leverancier werd hier op zijn beurt moedeloos van. Zij moesten hun werk doen met de helft van de informatie, terwijl taken al half waren weggekaapt voordat ze er ook maar aan konden beginnen. Zo ontstaat een cirkel waarin je eigen mensen opbranden, terwijl de partij die je betaalt nooit de kans krijgt om te laten zien wat ze kunnen.
Binnen deze organisatie was een enorme grijze zone ontstaan. In die zone bemoeide iedereen zich met alles en taken bleven liggen omdat er ook werd gedacht dat iemand anders deze wel zou oppakken.
De oplossing was in dit geval: leren loslaten. Accepteren dat een ander het misschien anders doet dan jij. En in het begin misschien ook iets minder goed. Maar door taken en verantwoordelijkheden duidelijk te maken, ontstond er wel rust.
Mijn vraag voor jou: kijk eens kritisch rond op je afdeling. Als ergens een probleem ontstaat, is dan direct duidelijk wie het moet oplossen? En nog belangrijker: durft de rest hun handen in hun zakken te houden om diegene de ruimte te geven? Als je ziet dat je beste mensen constant gaten dichten die ze niet zelf gegraven hebben, wees dan alert. Je betaalt waarschijnlijk een hele hoge prijs voor werk dat maar één keer gedaan hoeft te worden.
Jens Timmermans
Jens Timmermans werkte aan de creatieve, technische en zakelijke kant van de radio. Nu helpt hij als oprichter van Met Jens bedrijven met leiderschap en teamontwikkeling.
