HARM TV: Bumpy road
Het is 2026 en over een paar maanden is het zover. Dan is het dertig jaar geleden dat de eerste aflevering van Dit Was Het Nieuws werd uitgezonden bij de TROS. Op 17 mei 1996 om precies te zijn. Toen een spannend probeersel, nu een bijna niet meer weg te denken onderdeel van m’n leven.
Of en hoe we het gaan vieren weet ik nog niet, maar bijzonder is het wel. Groot groeien bij de NPO, afgedankt worden door de NPO, opgevist worden door RTL en ook daar weer worden afgedankt en tot slot wederkeren in de moederschoot. Het was een bumpy road. Met de onderliggende waarheid: als je als presentator gewoon achter je desk blijft zitten, is er altijd wel een zenderbaas die denkt: “Hee, leuk programma! Dat gaan we doen!”
Voor rijdende rechter John Reed geldt die waarheid ook. Hij wordt wegbezuinigd bij MAX, maar mag doorhameren bij SBS. Daar hebben ze natuurlijk meester Frank Visser ook al, maar misschien kunnen ze nu taakverdelen: John de overhangende bomen en meester Frank de geluidsoverlast. Of misschien kunnen ze allebei één van de ruziënde partijen vertegenwoordigen in een heel nieuw programma, we gaan het zien.
In elk geval wordt Nederland elk jaar dommer en onverdraagzamer, dus ze kunnen nog jaren door. Alleen de tenenkrommende grappen van Victor Brand raken op, dus daar moeten ze even aan werken. Voor heel veel andere programmamakers geldt de onderliggende waarheid nog niet. Kassa, Zomergasten, 3 op Reis, First Dates, Opium, Van Roosmalen en Groenteman, Blauw Bloed, Het Mooiste Meisje van de Klas, Plakshot en Draadstaal, ze zweven allemaal nog boven de markt en hebben nog geen nieuw plekje gevonden. En er komen vast nog veel meer programma’s bij.
En dat allemaal omdat sommige mensen
een hekel hebben aan de publieke omroep
En dat allemaal omdat sommige mensen een hekel hebben aan de publieke omroep. En aan de wetenschap. En aan feiten. En aan nuance. En aan medemenselijkheid. En aan een goed functionerende rechtsorde in een degelijke democratie. Als ik de wereld inkijk met alle gekte en machtswellust, met alle verharding, al het egoïsme en alle ongelijkheid, alle druk en alle spanning, dan voel ik nog sterker hoe groot het belang van onze publieke omroep is.
Als we met z’n allen naar een nieuwe betere wereld willen, dan zal dat door het midden moeten. Daar ligt de brug naar een welvarende toekomst. Over extreemrechts of extreemlinks gaat dat nooit lukken. Het is fijn dat er commerciële televisie is als je wil zien hoe een stel undatables in de sneeuw denken dat ze op zoek zijn naar liefde, maar eigenlijk figureren in een gruwelijke etalage vol autisme en schoonmoederterreur, maar verbinding, kwetsbaarheid en genuanceerde discussie gaan we er niet vinden.
En dat hoeft ook niet, want daar hebben we de publieke omroep voor. Ik hoop dat het nieuwe kabinet niet doorgaat met dom bezuinigen maar met wijsheid gaat kijken wat er echt nodig is. En nou ja, okee, misschien kunnen we wel een jaartje zonder Draadstaal. Jeroen van Koningsbrugge hobbelt nu in zoveel verschillende al dan niet door AI gegenereerde typetjes door de Albert Heijn, leuker wordt het niet.
Harm Edens
