Humeurmanagement

Maar niet alleen gisteren: eind vorige week namen we afscheid van VPRO-collega’s die de organisatie verlaten, een dag later zit de uitnodiging voor het volgende afscheid alweer in de mailbox. Het ligt dan op de loer, zei een collega die al eerder een reorganisatie meemaakte terecht, dat de energie uit een organisatie gezogen wordt. 

Ik denk terug aan een gesprek dat ik jaren geleden op zijn Amsterdamse woonboot had met de in 2015 overleden filosoof en voormalig Denker des Vaderlands René Gude. Tot aan zijn dood propageerde hij wat hij ‘filosofisch humeurmaganment’ noemde. René leed aan botkanker en zijn kans op overleven was slechts een paar procent. Toch weigerde hij zich neer te leggen bij het naderende noodlot, terwijl hij er tegelijkertijd voor waakte tegen beter weten in vast te houden aan die paar procent kans die de artsen hem nog wél gaven. 

Nu wil ik de situatie van Gude niet vergelijken met die van omroepmedewerkers. Wel denk ik dat de manier waarop hij die balans wist te bewaken een bron van inspiratie kan zijn. Tegelijk, als ik om me heen zie hoe gepassioneerd en gedreven de collega’s aan hun programma’s blijven werken, denk ik dat we wat dat betreft al best een eind zijn.

Tjebbe Venema
Redacteur en researcher Medialogica van HUMAN