Article-column header image
MaandagDinsdagWoensdagDonderdagVrijdagZaterdagZondag
VorigeVolgende

Geertje Algera

Dinsdag 26 April 2016
Diversiteit met MoJo
 

Reportages maken als MoJo (mobiel journalist) bevalt me goed. Het is creatief, innovatief en het brengt me in aanraking met mensen die zich niet zo snel laten interviewen door een verslaggever met cameraploeg. Voor mij is mobiele journalistiek hét middel om verhalen te vertellen die anders niet of lastiger gemaakt hadden kunnen worden. Ook heb ik de afgelopen twee jaar als MoJo ontdekt dat ik met mijn mobiele reportages nieuwe doelgroepen kan bereiken.

Voor KRO-NCRV maak ik human-interest verhalen, reportages over geloof en spiritualiteit, vaak over ingewikkelde kwesties die te maken hebben met belangrijke keuzes in het leven. Een gehandicapt kind laten komen of een abortus? Homofobie. Eenzaamheid. Zelfdoding. Met enige regelmaat maak ik ook reportages over mensen met niet-westerse roots. Het is niet altijd gemakkelijk om mensen te overtuigen om hun verhaal voor de camera te vertellen, maar ik merk dat men het prettig vindt als ik zeg dat ik met mijn iPhone film. Op één of andere manier heb ik sneller een vertrouwensband. "Als jij alleen langs komt met je telefoon, dan durf ik het wel!", hoor ik regelmatig.

Daarnaast komt het ook voor dat een cameraploeg niet welkom is, maar dat ik met mijn telefoon wel naar binnen mag om wat shots te maken. Zoals bij een meeting over islamofobie op de Vrije Universiteit en voor een rondleiding bij de Scientology-kerk. Het derde voordeel van MoJo is voor mij dat de reportages met mobiel gemaakt, jongeren en allochtonen makkelijker bereiken. Ik merk dat jongeren die geen tv meer kijken en niks met dit medium hebben, wèl interesse hebben in MoJo. Dit is iets wat in hun wereld van Instagram en Snapchat past. De link naar de reportage die zo gemaakt wordt, delen ze via sociale media en WhatsApp en kijken ze op hun smartphone terwijl hun ouders tv kijken.

Ook allochtonen, met name Nederlanders met Marokkaanse of Turkse ouders of grootouders, bereik ik met MoJo. Ik merk dat zij zich niet altijd herkennen in het tv-aanbod van de NPO. Daarnaast consumeren ze video veelal online, via Facebook en communities als Bladna.nl en Turks.nl. Ik heb gemerkt dat mijn iPhone-reportages online op deze manier grote groepen mensen kunnen bereiken. Het zijn voor televisie misschien te kleine of oninteressante verhalen, maar voor deze doelgroep zijn het belangrijke video’s, die zich razendsnel verspreiden via internet en sociale media. Bijvoorbeeld over succesvolle Marokkaanse of Turkse Nederlanders, reportages over de Ramadan of verhalen over taboe-onderwerpen zoals seks of homoseksualiteit.

Ik voorspel dat het gebruik van de smartphone als camera gewoon gaat worden. Het is aan programmamakers van de publieke omroep om deze nieuwe manier van werken te omarmen en er hun voordeel mee te doen.

Ik wens jullie een mooie Koningsdag. Donderdag neemt Wytse Vellinga het stokje over!

Geertje Algera
Mobiel journalist KRO-NCRV

Voor meer informatie over MoJoCon: mojocon.rte.ie
Twitter & Facebook & Instagram: @MojoConIRL